A lover
and a hater.
Artistically demanding and color-deprived at the same time,
Red seems to be the only color that exists in her world.
Let's paint the town red,
madamemoiselle.
Also, note: Please be sure to read the
disclaimer before reading my entries. It's important.
Friday, February 6, 2009 at 2:40 AM
Friday Chronicles.
Friday is GALA day. Sadly, di kami gumala ni ate. Kasi di naman sinabi ni nanay na pumunta kami ng Rob. Ayan. Walang bagong Havs. :(
Pero ngayong araw na ito, siguro narealize ko na oras nang maging tao ulit. For a while, inisip kong hindi ako tao. Na demonita ako. Na hindi pangtao ang mga ugali ko. Na hindi dapat ako nakakaramdam ng kung anu-ano dahil hindi ako tao.
Well guess what?
TAO na ulet ako. Nasasaktan na ulit. Umiiyak na ulit.
So sa taong iyon na nagpaiyak at nagparamdam sa kin na tao pa rin ako kahit anong sabihin ko, MARAMING SALAMAT. Mahal kita, mahal mo ko. Nothing's gonna change. :) I hope.
♥♥♥
Ano bang masama sa pagiging tao?
1. Di mo makokontrol ang pag-uugali mo.
-- Sa pagkaka-alam ko, ayoko nang umaasta ng wala sa lugar. Alam mo yun? Yung tipong sinabi mong "Walang iwanan, ah?" tapos ikaw yung nangiwan. Yung tipong iiyak ka kahit ikaw yung nang-away. Yung tipong pacute ka kahit pangit ka.
Nakakainis isipin na umaasta ako nang wala sa lugar. Totoo naman yun eh. Di ko kinakaila. Pero ang mas nakakainis ngayon: "Kung umasta ako, parang wala lang sa kin. So ngayon, may karapatan ka na talagang magalit."
2. The fact na tao ka: SIRA KA.
-- Matagal na talaga akong sira. Kinakaila ko lang. Alam mo naman. PRIDE.
3. Di ka pwede gumawa ng masama.
-- Kaya gusto ko maging demonita. Kasi kahit anong gawin mo, maganda/masama, ayos lang. Eh ang tao ay may limitasyon. Masama yun, kasi I have no limitations... NOT.
Siguro nga sinuko ko na ang kaluluwa ko sa demonyo, pero nakakaramdam pa rin ako. Manhid ako? Tangena mo. Nagpapakamanhid lang ako para maintindihan kayo. :))
Ganun ako kasama. Kaya ko kayo
♥ eh. XD
